Broń i przedmioty

Dziennik Leonarda Bettielleo

Jeżeli Badacze tajemnic znajdą się w Paryżu, warto by skręcili w aleję prowadzącą do antykwariatu Gerarda Calaisa. Chudy, sześćdziesięcioletni mężczyzna prowadzi sklep, w którym można kupić rytualne noże, przyrządy astronomiczne i stare artefakty. Gdy Badacze zaczną zwiedzać sklep, antykwariusz zacznie śledzić ich wzrokiem. Jeżeli Badacze nic nie kupią, istnieje 60% prawdopodobieństwo, że Calais zaproponuje im przejście na zaplecze, gdzie, jak sam mówi "chowa najcenniejsze okazy''.

Zaplecze jest ciut zakurzonym pokojem, w którym stoją kufry pełne książek, a przez witraże napływa kolorowe światło, nadając pokoikowi uroku. W momencie wejścia na zaplecze Strażnik powinien zasugerować test spostrzegawczości. Gdy ten się uda, jeden z Badaczy zauważy na niskiej półce, drewniane pudełeczko. Udany test antropologii pozwoli stwierdzić, że jest to niewątpliwie przedmiot drogocenny. Gdy Badacz zapyta o cenę, stary antykwariusz spojrzy na pudełko i odpowie, że kosztuje ono 10$. Warto by Strażnik powiedział o zawartości pudełka, ale możliwie ogólnikowo. Badacze mogą też sami otworzyć pudełko przed zakupem. We wnętrzu puzderka znajduje się stara książeczka i amulet z dziwacznego, fosforyzującego materiału.

Księga

Cieniutki wolumin to opis czterech podróży żyjącego na przełomie XVI i XVII wieku podróżnika, Leonarda Bettielleo. Podróżował głównie po dzisiejszych terenach Macedonii, Bułgarii oraz Albanii, ale pod koniec życia osiedlił się na terenie Hiszpanii. Następnym właścicielem woluminu był Peter Poe, przyjaciel Leonarda. Ten zaś schował ją w swym domu, nie znalazłszy godnego spadkobiercy. Kilka lat po śmierci Poego stary dom zawalił się z powodu powodzi, która naruszyła fundamenty budowli. W nienaruszonym stanie księga przeleżała tak aż do XIX wieku. W 1830 roku znalazł ją robotnik zatrudniony przy usuwaniu gruzowiska. Nie wiedząc co z nią zrobić, sprzedał ją za bezcen francuskiemu handlarzowi staroci. Ten, lepiej obeznany z łaciną, poznał wartość notatek i odsprzedał księgę rodzinie Calaisa. Wiele lat później, syn nabywcy wystawił pudełko z notatkami i medalionem na sprzedaż. Jednak, przez te lata, nie znalazł się ani jeden człowiek chętny do kupienia woluminu.

Mała, osiemdziesięciostronicowa książeczka jest oprawiona w brązową, gadzią (?) skórę, nosi ślady zszywania. Na okładce umieszczono mały, oszlifowany topaz. Książka jest zapięta żelazną klamrą. Kartki noszą ślady żółtej cieczy, (będącej śliną Mrocznego młodego, o czym Badacze nie muszą wiedzieć) nie przeszkadza to jednak w ich odczytaniu. Tekst jest głównie po łacinie, ale na ostatniej stronie widnieje notatka po staroangielsku.

Bettielleo opowiada w dzienniku o dziwnych istotach, pół-ludziach, pół-zwierzętach, które przed wiekami zamieszkiwały większą część Europy. Miały wiele nazw, ale Bettielleo wolał nazywać je "Innymi". Obecnie stworzenia te zamieszkują gęste lasy i niedostępne dla ludzi szczyty gór. Włoch wspomina także o potworze imieniem Gol-Goroth, którego te istoty czciły.

Podróżnik twierdzi, że pewne prymitywne plemiona koczowników utrzymują stosunki handlowe z tymi bestiami. W księdze opisano także, bardzo dokładnie, życie codzienne Innych. Oprócz kilku odręcznych szkiców i opisu użycia medalionu są tam następujące czary:

    - Wywar złotego wiatru (Uwarzenie kosmicznego miodu);
    - Spotkanie z Grozą (Nawiązanie kontaktu z Gol-Goroth);
    - Rozmowa z duchem (Przywołanie/spętanie Innego);
    - Ożywienie drzewa (Przywołanie/spętanie Mrocznego młodego);
    - Uzdrowienie zwierzęcia.

Oprócz informacji związanych z Mitami, są tam opisane obyczaje "normalnych" mieszkańców Bałkanów, przepisy kulinarne, rozważania na temat życia i wiersze do pewnej młodej Włoszki. Z lektury zwykłej części księgi wynika, że wrodzony stoicyzm pozwolił podróżnikowi w jakiś (niestety nieosiągalny dla współczesnych, przyziemnych ludzi) sposób, znosić kontakt z Innymi.

    Utrata PP 1k2/1k8
    M.C. +6
    Przeczytanie i zrozumienie zajmuje 7 tygodni.

Medalion

Zrobiony ze srebra, przyozdobiony sowimi piórami amulet, fosforyzuje błękitną poświatą. Jest magazynem energii, potrzebnej do rzucenia czaru. Maksymalnie może pomieścić 10 punktów magii. Inni instynktownie rozpoznają posiadaczy medalionu i ich nie krzywdzą, chyba że zostaną zaatakowani.
KOMENTARZE (1) Zaloguj się aby dodać komentarz. Nie masz konta? Zarejestruj się!
Jok 2 mar 2011, 11:12
Całkiem fajne polaczenie Bóstwa z istotami. Uwazam ze dobrze sie to wkomponowuje w swiat Mitow i Straznicy moga to z cala pewnoscia dobrze wykorzystac na sesjach ;)
  • Ostatnie artykuły

Copyright © 2004-2017 Bestiariusz.pl. Wszelkie prawa do treści, grafiki oraz zdjęć dostępnych na stronie są zastrzeżone na rzecz Bestiariusz.pl lub odpowiednio na rzecz podmiotów, których materiały są udostępnianie na podstawie współpracy z Bestiariusz.pl.

Teraz jest 1 maja 2017, 05:11 — Strefa czasowa: UTC + 1
Engine: NERV 4.0 BETA
Warunki użytkowaniaPolityka prywatnościUsuń ciasteczka